Technika pływania

2011-08-09

PRAKTYCZNE WSKAZÓWKI

PRZYDATNE W DOSKONALENIU

TECHNIKI PŁYWANIA

       W powszechnym przekonaniu podstawą opanowania czynności ruchowych jest powtarzanie ćwiczeń. Ma to jednak sens tylko wtedy, gdy proces uczenia się jest procesem świadomym i przemyślanym zarówno przez ucznia jak i nauczyciela.

 

W metodyce nauczania pływania wyróżniamy następujące metody :

- metody oparte na słowie - opis czynności , objaśnienie ruchu.

- metody oparte na pokazie – informacja wizualna, która odbywa się na lądzie i w wodzie, z wykorzystaniem różnego rodzaju środków dydaktycznych (plansze, filmy, zawody)

- metody oparte na działaniu praktycznym – czynności ruchowe wykonywane przez ucznia wzbogacają jego wiedzę niezbędną do opanowania umiejętności

- metody nauczania częściami i w całości.

Ucząc i doskonaląc sportowej techniki pływania używa się przede wszystkim trzech pierwszych metod, które to wyraźnie potęgują rolę świadomości w procesie uczenia się i odwołują się do zasady poglądowości łączącej poznanie zmysłowe z abstrakcyjnym.

Praca nad techniką to myślenie nad elementami, które chcemy, musimy poprawić, aby efektywniej i szybciej pływać, to proces żmudny i długotrwały, wymagający od zawodnika świadomego uczestnictwa, ciągłej samokontroli. Współczesna technika pływania wyróżnia cztery zasadnicze style pływania: styl dowolny ( kraul na piersiach); styl grzbietowy (kraul na wznak); styl klasyczny ( „żabka”); styl motylkowy ( delfin), piąty - styl zmienny łączy podstawowe style. Poniżej znajdują się modele techniki w/w styli pływackich są one przedstawione w formie precyzyjnych komunikatów i dotyczą wszystkich elementów wyścigu pływackiego. Powstały w trakcie pracy treningowej i stosowane są przez zawodników z którymi pracuję.

 

 

STYL DOWOLNY

 

START

- reaguj na sygnał jak najwcześniej

- zaczynamy od ruchu bioder (przesuwamy do przodu)

- ramiona wyrzucamy jak najszybciej do przodu

- głowa schowana między ramionami, twarz skierowana do przodu

- skaczemy płasko do przodu

- wejście do wody przez jeden otwór bez nadmiernego rozpryskiwania wody

- podczas poślizgu staraj się zmniejszać opory („torpedowa sylwetka”)

- podczas wejścia do wody wykonujemy szybkie i mocne kopnięcia nogami do delfina

- wraz z rozpoczęciem pierwszego pociągnięcia ramienia zmieniamy pracę nóg z delfinowej

na kraulową

- pierwsze 3-5 pociągnięć ramion wykonujemy bez brania oddechu

 

NAWRÓT

- przed wejściem na ścianę przyspieszamy pracę nóg

- ostatnie kopnięcie przed ścianą jest kopnięciem do delfina

- przyciągnij brodę do klatki piersiowej i szybko przekręć ciało i nogi

- w momencie dotknięcia ściany nogami, ramiona powinny być wyprostowane za głową

(„torpedowa sylwetka”)

- odbicie rozpocznij z pozycji na boku i natychmiast włącz delfinową pracę nóg, po czym

przejdź do pozycji na piersiach

- „nie przyklejaj się” do ściany, wykonaj szybkie odbicie

 

 

DYSTANS

- zmniejszaj opór ciała

- na jeden cykl pracy ramion wykonaj 6 kopnięć nogami

- palce stóp skierowane są do wewnątrz pięty jedynie łamią linię wody

- wejście wyprostowanego ramienia do wody zapoczątkowane jest dłonią włożoną

pod kątem (ustaw ją lekko na zewnętrz) po czym następuje chwyt, pociągnięcie

z wysoką pozycją łokcia

- odepchnięcie musi być całkowite i wykonane z przyspieszeniem (płynny ruch)

- wyjście ramienia powinno rozpocząć się po odepchnięciu i zaczyna się od łokcia

- głowa leży w wodzie, twarz skierowana do przodu

- oddech bierzemy poprzez lekkie skręcenie głowy, tak, aby jedno oko było cały czas

w wodzie

- oddech bierzemy, gdy wynurza się łokieć

- bierz wdech spod ręki słabszej

- staraj się wydłużać „krok pływacki”, pływaj efektywnie